มาเชียงใหม่ทั้งที ต้องมีลิสต์ร้านอาหารอร่อย ๆ มาฝากกัน
ร้านอร่อยของแขกเป็นแบบไหน? สมัยสาว ๆ ชอบวิ่งไปกินตามลิสต์มิชลิน หรือไปกินร้านที่คนเก๋ ๆ เขาไปกัน แต่พออายุมากขึ้น พบว่าร้านที่ชอบไม่จำเป็นต้องอร่อยจนแสงออกปาก แต่เป็นร้านที่ทำอาหารอย่างถูกต้อง ใช้วัตถุดิบดี ซึ่งนิยามของคำว่า “วัตถุดิบดี” คือ ไม่ผ่านการแปรรูปมากเกินจำเป็น ราคากับคุณภาพสอดคล้องกัน และอันสุดท้ายที่สำคัญมากคือ การระบายอากาศในร้านต้องดี ปลอดโปร่ง
นี่คือความเรื่องมากของ “คนแก่” บางร้านอาหารอร่อยมาก แต่ต้องกินในห้องแอร์ที่เย็นเกินไป อาหารที่อร่อยมาก็อร่อยน้อยลง บางร้านดีทุกอย่าง แต่กินเสร็จเดินออกจากร้านมาตัวเหม็นมาก เสื้อผ้าเหม็นอาหารก็ทำให้ความสนุกน้อยลง ความอร่อยก็น้อยลง
มาเชียงใหม่ครั้งนี้เจอร้านอร่อยสองร้าน ที่อยากชวนไปกินค่ะ
ร้านแรก พี่โอ๋แห่งกาดสันคะยอมแนะนำ ชื่อ “ครัวป้าไก่” อยู่ใกล้ ๆ กองบิน 41
https://share.google/6a0mhBwv1se0On4eo
ครัวป้าไก่เป็นร้านอาหารในบ้าน ขายอาหารไทยภาคกลาง เช่น ยำวุ้นเส้น ต้มข่าไก่มะพร้าวอ่อน ต้มยำกุ้ง ปูผัดผงกะหรี่ ต้มโคล้งปลากรอบ ผักพริกขิงต่าง ๆ สิริรวมอาหารที่ขายเกือบสามสิบเมนู อีกทั้งมีอาหารทะเลสดจนนึกว่านั่งอยู่แถวเพชรบุรีมากกว่าอยู่เชียงใหม่
ขอเตือนว่าอาหารแต่ละอย่างจานใหญ่ ต้มข่ามาเป็นหม้อ ถ้าไปสองคนควรกินอาหารจานเดียว แต่ถ้าอยากกินแซ่บหลายเมนู ควรต้องไปห้าหรือหกคนขึ้นไป
ครัวป้าไก่ทำอาหารถูกต้องตามขนบอาหารไทยที่ทำกินเองในบ้านมากกว่ารสชาติแบบร้านอาหาร กะเพราใช้พริกขี้หนูปลูกเอง สมุนไพรเด็ดมาจากต้น กุ้ง หอย ปลาทะเล เน้นความสดใหม่มากกว่าการปรุงด้วย “เครื่องปรุงรส”
เหมาะจะเป็นร้านที่ไปกินเอาอิ่ม กินเอาอร่อย หรือเหมาะจะสั่งไปสต็อกไว้ที่บ้านในยามขี้เกียจทำอาหาร มีเมนูที่เป็นคอมฟอร์ตฟู้ด เช่น เต้าหู้หมูสับผัดแห้ง วุ้นเส้นผัดไข่ใส่แหนม แหนมผัดไข่ ผัดพริกสดกุ้งปลาหมึก กะเพราไข่เยี่ยวม้า พล่าหมู ยำปลากระป๋อง เป็นต้น
พี่โอ๋เล่าว่า “ครัวป้าไก่” เป็นที่พักใจของคนเรียน มช. (แต่คำผกาไม่รู้จัก) เดิมขายอาหารตามสั่งให้นักศึกษา ข้าวเต็มจาน กับข้าวเต็มจาน ให้เยอะ ๆ กินอิ่ม ๆ ช่วงรับปริญญา ร้านครัวป้าไก่จะแน่นมาก เพราะศิษย์เก่ากลับมารับปริญญาและอยากมารำลึกรสชาติแห่งความหลังกันที่นี่
“หมูผัดกะปิใส่ตะไคร้ของที่นี่เป็นเมนูที่นักศึกษาคนหนึ่งมาขอให้ทำ บอกว่าคิดถึงเมนูนี้ฝีมือแม่ ช่วยทำให้กินหน่อย แล้วก็บอกเราว่าใส่อะไรบ้าง ตั้งแต่นั้นมาก็เลยเอามาใส่ในเมนู ร้านเราสบาย ๆ อยากกินอะไรต้องได้กิน อยากกินอะไรให้บอก”
และน่าจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เพราะก่อนกลับกรุงเทพฯ ฉันไปแวะกินแล้วสั่งแหนมผัดวุ้นเส้น แม่ครัวบอกว่าแหนมหมด ฉันมี “จิ๊นส้มกาดสันคะยอม” ติดตัวมา 10 ห่อ พี่โอ๋บอกว่า เอามาขายให้ป้าเลย
ขายจริงก็ซื้อจริง สรุปขายจิ๊นส้มสิบห่อ ได้กินผัดแหนมวุ้นเส้นสมใจ
ร้านบ้าน ๆ บรรยากาศสบายเหมือนไปกินข้าวบ้านแม่เพื่อน และคอนเฟิร์มว่าอร่อยทุกจาน รสแท้ที่พ่อแม่ทำของจริง
จากอาหารไทย มาที่ก๋วยเตี๋ยวกันบ้าง หลังคลาสโยคะ ครูเอ็ดแห่ง u space yoga พาไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านเก่าแก่ของเชียงใหม่ชื่อ “ก๋วยเตี๋ยวสามพี่น้อง”
https://share.google/IDGzaKtxfrMepC2dg
ในฐานะที่เป็นคนเชียงใหม่แต่กำเนิด แต่อยู่จนอายุเลยเลขห้ามาหลายปี ทำไมเพิ่งรู้จักร้านนี้ เขาขายก๋วยเตี๋ยวหมู ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ เย็นตาโฟ เป็นร้านที่ยังเคี่ยวน้ำซุปจากกระดูกหมูจริง ๆ ไม่ได้ใช้น้ำซุปสำเร็จรูปเป็นถุง ๆ จากร้านขายส่ง
กระเทียมเจียวใหม่ ๆ กากหมูทอดใหม่ทุกวัน ถั่วลิสงคั่วใหม่ พริกป่นคั่วเอง มะนาวแท้ หมูสด ลูกชิ้น ปลาหมึกกรอบไม่มีกลิ่นคาว เย็นตาโฟรสชาติอ่อนละมุน ชวนให้คิดถึงเย็นตาโฟสมัยเด็ก ๆ หอมเต้าหู้ยี้กรุ่น ๆ เส้นก๋วยเตี๋ยวและเส้นบะหมี่ไข่เด้งดึ๋ง ไม่ยุ่ย ไม่เปื่อย
เมนูที่ชอบที่สุดคือเกี๊ยวกรอบต้มยำน้ำขลุกขลิก อร่อยแบบซดน้ำเกลี้ยงชาม ไม่ต้องปรุงอะไรเพิ่มเลย
ขอยกให้เป็นร้านก๋วยเตี๋ยวอันดับหนึ่งในดวงใจ ไม่อยากไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูร้านไหนอีกแล้ว ขอผูกปิ่นโตเป็นขาประจำตลอดไป
สุดท้าย เป็นร้านที่เชี่ยวชาญเรื่องเนื้อวัวโดยเฉพาะ ชื่อร้าน “ข้าวขาวัวโบราณ”
https://share.google/OlwtXNDKjRW2rxu1i
เป็นร้านที่อาจดู touristy มีนักท่องเที่ยวและทัวร์จีนค่อนข้างมาก แต่รสชาติไม่ทัวริสต์เลย ของเด็ดคือข้าวขาวัว หน้าตาคล้ายข้าวขาหมู แต่เปลี่ยนจากหมูเป็นวัว โดยเฉพาะเอ็นวัวตุ๋นที่ละลายในปาก
นอกจากนี้ยังมีข้าวผัดมันเนื้อ เนื้อย่างซอสวาซาบิ สตูว์ลิ้นวัว บะหมี่แห้งเนื้อวัวตุ๋น เครื่องในวัวตุ๋น กะเพราเนื้อ เนื้อย่าง ต้มยำเล้งวัวแซ่บ สำหรับคนไม่กินเนื้อ มีผัดไทย ข้าวผัดปู ของทะเล และไก่ทอด ร้านนี้เป็นร้านฮาลาล
แม้จะเป็นร้านใหญ่ แต่บริการดีมาก อาหารออกเร็ว แม่นยำ และราคาไม่แพงเลยเมื่อเทียบกับกรุงเทพฯ
สุดท้ายจริง ๆ ขอแนะนำร้านส้มตำกาดนัดรวมโชควันจันทร์
https://share.google/5ExAngSBDsKSbjTXc
เชื่อหรือไม่ว่าเชียงใหม่เป็นจังหวัดที่หาร้านส้มตำอร่อยยากมาก ร้านส้มตำมีเยอะ แต่ยังไม่เจอร้านที่ลงตัว ถูกใจ และทำใจกินส้มตำร้านเชนที่เปิดในห้างไม่ค่อยได้ เพราะน้ำยำทุกอย่างส่งมาจากครัวกลาง
อีกปัญหาคือฉันไม่ถนัดส้มตำรสชาติอีสาน แต่ถนัดส้มตำรสเปรี้ยว หวาน เค็ม แบบชาวเหนือ รสจะไม่จัดจ้าน ปลาร้าไม่นัวมาก รสใส ๆ สบายปาก ไม่จืด และไม่หวานเจื้อยแจ้ว มีความสดชื่นจากความเปรี้ยวของผลไม้หรือน้ำมะนาว ไม่ข้นคลั่กแบบน้ำยำปลาร้า
ล่าสุดเจอร้านส้มตำที่ถูกปากแล้ว ชื่อ “ส้มตำร็อคสตาร์” เป็นแผงส้มตำในตลาดนัดวันจันทร์ที่กาดรวมโชค ตั้งอยู่ท่ามกลางร้านไก่ทอด ลูกชิ้นปิ้ง ลูกชิ้นทอด ขนมจีน พริกยัดไส้ย่าง ข้าวแกง และขนมเบเกอรี่
มีม้านั่งเล็ก ๆ ให้นั่งกิน นั่งไม่สบายนัก แต่มีที่ให้นั่งก็กำไรแล้ว สามารถซื้ออาหารจากร้านอื่น เช่น ข้าวเหนียว ไก่ทอด ลูกชิ้น น้ำดื่ม มานั่งกินรวมกันได้
จานละ 45 บาท เสิร์ฟมาเต็มจาน รสชาติเป๊ะตามขนบส้มตำสัญชาติเชียงใหม่ ตำมะม่วงปลากรอบยืนหนึ่ง ตำข้าวโพดยืนหนึ่ง เมนูอื่นยังไม่ได้ลอง แต่ขอ strongly recommend
ครั้งนี้แนะนำสี่ร้านอร่อย เป็น comfort food ที่ไม่มีอะไรแฟนซี แต่สำหรับฉัน นี่คืออาหารที่มีไว้ “กิน” จริง ๆ กินในชีวิตประจำวัน เป็น real food ที่สัมผัสได้ว่าคนทำอาหารทำด้วยความตั้งใจและรักในสิ่งที่ทำจริง ๆ
Leave a Reply