หยุดโกงประวัติศาสตร์! รังเกียจกันนักก็ไม่ต้องมาอาลัยอาวรณ์หวนไห้
เนี่ย! ธรรมชาตินิสัยเหมือน “หงา คาราวาน” ครั้งหนึ่งหงาก็เคยเขียนบทกวีคร่ำครวญ “ทวงคืนสีแดง”
ขณะแดงบ้าน ๆ อย่างพวกเราไม่เคยไปทวงคืนสีใด เกลียดสีไหนมากนัก เราก็แค่เลิกข้องเกี่ยววอแว
ช่วงเสื้อเหลืองกระแสสูง เราเลิกใช้ข้าวของทุกอย่างที่เป็นสีเหลือง เวลาไปซื้อน้ำซื้อกาแฟ แค่ได้หลอดสีเหลืองเรายังขอเปลี่ยนเลย พี่สาวเสื้อแดงคนหนึ่งเคยเล่าให้ฟังว่า บ้านแกมีต้นคูณอยู่หน้าบ้าน แกดูทีวีแล้วโมโห ใช้ให้ผัวไปฟันต้นคูณที่กำลังออกดอกเหลืองสะพรั่งทิ้งแม่งเลย
ชาวบ้านน่ะ เมื่อไม่ชอบเขาก็จัดการที่ตัวเขา แต่พวกที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล มักชี้นิ้วให้คนอื่นทำตามใจตัว ไม่รู้มีสิทธิอะไร
ไม่ว่าพวกคุณจะชิงชังรังเกียจหรือไม่อยากแปดเปื้อนกับพรรคเพื่อไทยอย่างไร ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า พรรคเพื่อไทยคือ “ต้นน้ำ” คือต้นกำเนิดของคนเสื้อแดง
คนเสื้อแดงมีจุดเริ่มมาจากรัฐประหาร 19 กันยายน เมื่อนายกรัฐมนตรีจากพรรคต้นกำเนิดของ “เพื่อไทย” ถูกรัฐประหาร ระหว่างคืนวันเหล่านี้ มีทักษิณและพรรคเพื่อไทยเป็นส่วนหนึ่งและเป็นส่วนสำคัญของขบวนการต่อสู้ มีชาวบ้านเป็นกำลังหลัก
ขบวนปัญญาชนยังไม่เข้าร่วมในทีแรก เพราะพวกเขามีมาตรฐานจริยธรรมสูงอย่างที่เห็น “เราไม่เอารัฐประหาร แต่เราก็ไม่เอาทักษิณด้วย”
ขบวนการต่อสู้เดินทางมาสักพักแล้ว ขบวนปัญญาชนที่ขยายแนวร่วมของตัวเองไม่ได้ ถึงได้ยกพลเข้าร่วมกับคนเสื้อแดง
และหลังจากเพื่อไทยละเมิดมาตรฐานจริยธรรมของปัญญาชนอีกครั้ง ด้วยการตั้งรัฐบาลข้ามขั้ว (ซึ่งไม่ละเมิดกติกาประชาธิปไตยรัฐสภาแต่อย่างใด) ปัญญาชนเหล่านี้ก็พากันยกขบวนถอยร่น
มันเป็นการถ่อยร่นในวันที่พวกเขามีพรรคในอุดมคติของตัวเองแล้ว พวกเขาจึงไม่ถอยเปล่า หากแต่รุมกระหน่ำโจมตีสร้างโวหาร-วาทกรรมประดามี ผ่านกลุ่ม “คนเสียงดัง” เช่น นักวิชาการ สื่อมวลชน นักเขียน ศิลปิน นักเคลื่อนไหว ฯลฯ จนพรรคเพื่อไทยเพลี่ยงพล้ำและบอบช้ำสะบักสะบอมอย่างที่เห็น
ถ้าถึงวันนี้คุณยังมองไม่เห็นว่าพรรคการเมืองหนึ่งมันไม่ได้รับความเป็นธรรมจากประเทศบ้า ๆ บอ ๆ นี้อย่างไร ซ้ำยังร่วมเป็นอีกหนึ่ง teen ที่รุมกระทืบ รุมแปะป้าย รุมกดทับกันให้เป็น “จัณฑาล” ก็อย่าได้เอ่ยอ้างถึง “ความยุติธรรม” ใด ๆ เลย
และอยากบอกว่า คุณก็ไม่ผ่านมาตรฐานจริยธรรมฉบับของพวกเราเหมือนกัน
อย่าได้มามีท่าทีเสียดาย “ความเป็นเสื้อแดง” เพียงเพราะกลัวตัวเองจะหล่นหายไปจากประวัติศาสตร์หน้าสำคัญ จึงต้อง “จองที่ทาง” ไว้ให้ตัวเองมีที่ยืน ตัดใจไปเถอะ
แต่พูดแบบนี้ก็จะหาว่า “กีดกัน” ปัญญาชนออกจากขบวนอีก เอาเป็นว่า ถ้าคุณยังอยากแดง ก็หาคำนิยามเอา หาคำสร้อยต่อท้ายเอาก็ได ้เช่น “แดงไม่เพื่อไทย” หรือ “แดงอุดมการณ์” หรือ “แดงไม่ทักษิณ” หรือ “แดงปัญญาชน”
เลือกเอาสิ เหมือนเวลาไปสั่งก๋วยเตี๋ยวน่ะ เล็กชิ้นไม่งอก อะไรก็ว่าไป ทำได้ไหม
(ขอความกรุณาคอมเมนต์อย่าง “แสนดี” นะคะทุกคน เราแค่อยากโต้แย้งประเด็น ไม่ได้อยากจับใครมาเสียบประจานให้ขว้างปาก้อนหินใส่กัน — ขออภัยถ้าไม่ถูกจริตค่ะ)
Leave a Reply